บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 7

สิ่งที่ได้เรียนรู้ในครั้งนี้

      การเรียนวรรณคดีและวรรณกรรม ทำให้เราได้ศึกษาสิ่งต่าง ๆ หลายแง่มุมจากสิ่งที่เราอ่าน ได้สัมผัสเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละยุคสมัย โดยผ่านทางกวี สภาพสังคม วัฒนธรรม ศึกษาลักษณะคาประพันธ์ที่กวีใช้ สิ่งเหล่านี้ทาให้เรามีประสบการณ์มากขึ้น

      กวีนิพนธ์มีคำที่มีความหมายในทำนองเดียวกันหลายคำ ได้แก่ บทกวี บทประพันธ์ กวีวัจนะ ลำนำ บทกลอน กาพย์กลอน ฉันท์ กาพย์และกลอน รวมทั้งร้อยกรอง การเขียนกวีนิพนธ์มีลักษณะพิเศษ คือ ศิลปะการประดิษฐ์และเลือกสรรคำมาใช้ให้ไพเราะและเหมาะสม ผู้อ่านๆ แล้วเกิดมโนภาพ จินตนาการ เกิดอารมณ์สะเทือนใจไปด้วย  เพื่อให้งานเขียนเกิดความงามทางภาษาและมีคุณค่ายิ่งขึ้น

ความรู้ใหม่

      การศึกษาวรรณคดีและวรรณกรรม จึงควรศึกษาอย่างพินิจพิจารณา มองหาอรรถประโยชน์จากวรรณคดีและวรรณกรรมที่อ่านให้ได้หลาย ๆ ด้าน รับเอาคุณค่าจากเรื่องที่อ่านให้มากที่สุด เป็นความจริงที่ว่า แต่ละคนย่อมมองแตกต่างกันไป แล้วแต่ภูมิหลัง และจุดมุ่งหมายในการอ่านของแต่ละคน ซึ่งเป็นธรรมดา มิใช่ความผิดแปลกใด ๆ

    การเขียนกวีนิพนธ์จะต้องเลือกสรรคำมาใช้ให้เหมาะสมและไพเราะ ผู้อ่านจะได้เกิดมโนภาพ คล้อยตาม ซึ่งผู้แต่งจะต้องเลือกใช้คำถ้อยคำที่มีเสียงสัมผัสไพเราะ มีจังหวะและความหมายให้ลึกซึ้ง อาจจะใช้โวหารเปรียบเทียบเพื่อให้เกิดความงามทางภาษา

ข้อเสนอแนะ

      การเขียนกวีนิพนธ์หรือบทร้อยกรอง เป็นการเขียนอีกประเภทหนึ่งที่นักศึกษาผู้สนใจต้องเรียนรู้รูปแบบฉันทลักษณ์กวีนิพนธ์ประเภทต่างๆ มิใช่เพื่อจดจำหรือจำแนกประเภทของกวีนิพนธ์เท่านั้น หากแต่ยังเป็นการเรียนรู้ลักษณะทั่วไปเพื่อฝึกฝนทักษะในการแต่งกวีนิพนธ์หรือร้อยกรองให้เกิดขึ้นด้วย

 

                                                                            

 

นางสาวรุ่งธิวา   เด่นดวง  รหัส 55113400167  ตอนเรียน D1